Strona główna / Wpisy / Paradontoza

Paradontoza

Paradontoza jest jednym z najczęstszych problemów z uzębieniem. Dotyczy przede wszystkim osób po 40. roku życia. Choroba ta prowadzi do niszczenia wszelkich struktur utrzymujących zęby w dziąsłach i może doprowadzić nawet do całkowitej utraty uzębienia.

orthodontist-287285_640Główną jej przyczyną jest nieprawidłowe szczotkowanie zębów lub niewystarczająca higiena jamy ustnej. Do jej rozwoju może przyczyniać się także nieprawidłowy skład śliny, osłabiony układ odpornościowy, choroby (jak np. cukrzyca) a nawet czynniki dziedziczne. Według niektórych palenie papierosów oraz nadużywanie alkoholu również może przyczyniać się do rozwoju paradontozy. Powstaje ona wskutek długotrwałego procesu zapalnego, który jest wywoływany przez drobnoustroje chorobotwórcze, które gromadzą się w miejscu zetknięcia dziąseł z zębami. Występujący na zębach osad, jeżeli nie jest usuwany przekształca się w kamień nazębny. Ten z czasem twardnieje, a następnie „schodzi” coraz bliżej korzenia i wbija się pod tkankę miękką i drażni dziąsła. Tkanka miękka dziąsła obkurcza się cofając przed kamieniem. Z czasem dochodzi do odsłonięcia szyjek zębowych (które są wtedy wrażliwe na zmiany temperatur oraz słodkie i kwaśne pokarmy) przez co zęby są luźniej osadzone w szczęce i mogą wypadać.

Jakie są objaw paradontozy? Dziąsła stają się zaczerwienione i obrzmiałe, mogą swędzieć lub boleć, do tego są podatne na podrażnienia. Może dojść do krwawienia dziąseł podczas szczotkowania czy jedzenia twardszych pokarmów. Istotna jest również wspomniana wcześniej nadwrażliwość na temperatury oraz chwianie się zębów. Ponadto alarmujący może być też nieprzyjemny oddech.

W zależności od poziomu zaawansowania choroby stosowane są różne metody leczenia. Na początkowych etapach dolegliwości wystarczy dokładne dbanie o higienę jamy ustnej. Regularne szczotkowanie zębów (odpowiednio dobraną szczoteczką i prawidłową techniką), stosowanie nici dentystycznych czy płynów do płukania jamy ustnej pozwoli wyleczyć początkowe etapy choroby. W przypadku gdy wytworzony osad jest dobrze widoczny, stomatolog usuwa płytkę i kamień nazębny, poleruje powierzchnię zębów i zabezpiecza jest przed ponownym tworzeniu się osadu. Następnie wykonuje się oczyszczanie kieszonek przyzębowych. Natomiast w zaawansowanych przypadkach pomóc może jedynie chirurgia stomatologiczna. Interwencja chirurgiczna jest konieczna w sytuacjach, gdy stan zapalny dziąseł obejmie głębokie tkanki przyzębia.

Zobacz także

gap-2019489_960_720

Mleczny ząb u dorosłego? To się zdarza…

Zęby mleczne, czyli pierwsze pokolenie zębów, zaczynają rosnąć od około 6 do 30 miesiąca życia człowieka. U typowo …

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *